13 Haziran 2012 Çarşamba

Sürpriz Piknik

Dün Fatima bugün piknik yapacağımızı söyledi. İsteyen bir şeyler hazırlayıp gelebilir dedi. Zorunlu değilmiş ama. Arkadaşlarımı da çağırayım mı dedim. Kimseyi çağırma dedi. Kendi aramızda küçük bir piknik olacakmış. Bana kalsa tüm mahalleyi toplamıştım ama malum emir büyük yerden, kimseye haber vermeden sessiz sedasız çıktım yola:

Ben de bunu yaptım yine

Yol göründü

Aktarma yapalım

Metro beklemece


Geldim sonunda

Pencere pervazının arkasından fotoğraf çekmece
Çerçeve gibi durdu






Karşıdan Betül göründü

O da beni gördü

Buraya Kore'deki ilk günlerimde grup 9'la geldim sanki dedim
Evet hatta elini yaralamıştın dedi
Sana anlattığımı hatırlamıyorum dedim
Anlatmamışım zaten
Okumuş


Parazit sefer

Güneş batacak gibi sanki

Bu aralar hep bundan yapıyorum
Kabın etiketini sökseymişim iyiymiş

Bir de artistik çekelim


Yolları geçitleri lunaparka çevirmişler



Çiftler şehri Seul
Yalnız gezeni dövüyorlarmış


Oltalarını bırakıp gitmişler
Fazla uzaklaşmış olamazlar bence



Toplaştık bile

Fotoğraf da çekinelim



Buz bile getirmişler

Pasta mı o?
Yeriz diyeymiş



Sofra hazır
Bu pizzalar Emart süpermarkettenmiş
Oranın etleri Avusturalya'dan geliyor dediler
Avusturalya'dan gelen tüm etler helalmiş




Kardeş payı da yaptık



Mini cemaat




Eğleniyor muyuz gençler?

Yedik içtik de sürprizi sona saklamışlar. Meğersem sırf güzel havada piknik yapmak için toplanmamışız. Yakında Pakistanlı arkadaşımız ve ben ülkelerimize döneceğimiz için bize veda partisi olarak piknik ayarlamışlar. Hediye olarak ne alalım demişler, en sonunda da güzel anılarımızın olduğu bir şey yapmaya karar vermişler. Normalde kendileri dolduracaklarmış ama aceleye gelince malzemeleri getirmişler:

Fotoğraf albümü

Yapışkanlı hem de

Fotoğrafları ayırmaya geldi sıra

Sağdakiler bana ait fotoğraflar
Soldakiler de Pakistanlı arkadaşımızın

Aradaki fark gittikçe büyüyor
Telefon ışıkları da yardımcı oldu sağolsunlar

Ayırma işlemi tamamlandı
Tüm resimler benimmiş neredeyse

Yerleştirmeye başlayabiliriz

Albümün ilk sayfasına hatıra yazıları yazmaca

İmece usulüyle onu da halledelim

Pasta da bizim içinmiş!

Rüzgar mutluluğumuza mani olmasa iyiydi

Biz üfleyecektik onları ama 


Rüzgarla girişilen uzun mücadelenin ardından mumları yakabildik



Pastadaki domatesi bile özleyeceğim

Benim fotoğraf albümüm hazır

Diğeri de hazır
Ona fazladan yazı yazmışlar

Gitme vakti





Kore'ye geldiğim ilk aylardan itibaren her hafta görüştüğüm, Camideki insanların tavırlarından dolayı kendi aramızda grup kurduğumuz Salam Nuri ailesinin çekirdek fertleriyle de vedalaşmış oldum. Aslında sürpriz olmasaydı diğer üyeleri de çağırırdım. Amin Amca bile yoktu. Gerçi onlarla daha önceden vedalaşmıştım ama yine de güzel olurdu hepsini bir arada tekrar görmek. Umarım ben döndükten sonra da ailemiz büyümeye devam eder. Gerçi Amin Amca'nın beni helal süt emmiş Müslüman bir Koreli ile evlendirip Kore'ye yerleştirme gibi büyük bir ideali vardı ama dönüyorum artık. Söz verdim ama burs bulup yüksek lisansa tekrar gelmek için. Öyle de okuyup tekrar ülkeme dönermişim. Kalıcı bir çözüm gerekliymiş. Şark meselesi oldum iyice.

Bir süredir pek çok arkadaşımla ya da arkadaş gurubumla vedalaştım ama bugünkü biraz buruktu sanki. Sen gittikten sonra buralar çok sıkıcı olacak dediler. Kore olmadan ben sıkıcı bir insan olacağım bence. Hayat bizi nerelere götürecek bakalım. Kore'ye tekrar getirse keşke. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder